Bukağısından deliren sevdalarım, esrik gecelerden aşırıcak ayaklarımı eşikte kalan gidişine tanık olsun diye gözlerim.Giyindiğim düşlerin ihanetinden dağılan mısralar, çırıl efkarıma yoksul kahkahalar kollayacak. Ellerinde başka çocukların birleşen sevinci, sokaklara dağıtacağım kendimi.Devrisi günlerden umutlar toparlayacağım ve ceplerinden aşırdığım yaşamak, toprağa düşürecek inancımı yeniden. Uykusunda tutuklanan ellerimi sesinde tanımak gibi denize hazır nefesimle saçlarına salınacağım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta