Divit uçlu gölgeleri seriyorum kağıda ve sen aklı hep başkasında kalan kadın! ! !
Ne çok imgeli ne çok mağrur susuyorum sana...
Dışarıda değişen iklimler bir ağaca can verir gibi, yahut cinayeti tebessümle dağıtır gibi;
Öksüz bir memleket bırakıyor, toprak damlı uykulara.
Ve ben sesinde buğusu kalmış öykülerden devşirme şair, şiirleri öksüz bırakıyorum.
Ölüme övgüler ve sövgüsü dilimden düşen nice yalnızlıkla, tenimi bölüşerek denize karıyorum.
Seyrime düşen, düş eskisi parkam ve sigarama emanet bir dize dudağımda tutuşuyor...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta