Bazen kirlendiğin ihanetlere inat, bir Anadolu türküsünün en masum nakaratı ile kanatırsın yaralarını.
Dilin, yüreğin, ruhun o kadar kirlenmiştir ki tüm sözlerini söyleyemez de sadece nakaratı düşer dilinin ucuna…
“Ocağım söndü, nasıl beladır; bırakıp gitti. Bu ne devrandır, dünya gözümde Kerbela’dır. Allah’tan bulasın.”
Zira aşk gibi, yürek gibi, sevda gibi kutsaldır türküler; kirlenmemelidir.
Ne acın, ne yaran, ne kahrın taşıyamaz Anadolu ezgilerini.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta