Gidenlerin peşinden bana hep elem düştü;
Ahım yükseldi göğe, dostlara nâlem düştü;
Son nefeste öyle bir Yar! dedi ki Karakoç:
Parmaklarımı yaktı, elimden kalem düştü!
Evvâhî
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Tebrikler Üstadım!
Karakoçvari muhteşem bir manzume okudum.
Allah kaleminize ve ilhamınıza zeval vermesin.
Bu vesile ile büyük şair Sn. Abdürrahim KARAKOÇ'a gani gani rahmetler diliyor, saygı ve sevgilerimi gönderiyorum.
1000+heybem.
Selam ve dua ile..
Duygu dolu bir paylaşım ustadımıza Allahtan
Rahmet diliyorum. Sizinde yüreğinize sağlık
Osman bey.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta