Karakız Şiiri - Hakan Rüzgar

"Karakız "
“Seninle Yanan Sevda”
Gözlerin değdi mi bana,
dünya durur, zaman yanar Karakız.
Bir bakışınla başlar yangın,
gönlümde kor olur, küllenmez be Karakız..
Sen bir bahar, ben kışın sonu,
karlar erir, çiçek açar içimde.
Adın dudaklarımda dua gibi,
her nefeste tekrarlanır, bitmez.
Seni anar kara kız..
Sevda bu, deli bir ırmak,
taşar kıyılardan, boğar beni.
Sen varsan ömür kısa gelir,
yokluğun ise sonsuz bir gece.
Ellerin değse tenime,
ateş olurum, kül olurum.
Aşk değil bu, bir imtihan,
yaşamak için seni sevmek yeter karakız.
Sen benim yarım kalan Duamsın karakız.

Sevda yüklü bu gönül,
sana akar her dem.
Gözlerinde kayboldum,
bir daha dönmem ben.
Ömrümce yanayım,
seninle tükeneyim karakız.
aşk buymuş meğer,
seni sevmekmiş yaşamak senle güzelmiş karakız.

Sabah uyanınca ilk sen,
gece yatınca son sen.
Rüzgâr eser adınla,
yağmur düşer gözlerime.
Ellerin yokken yanımda,
soğuk olur her yer,
sıcaklığınla doluyorum,
bir tek senle ısınırım
Sen varsan karakız.

Sevda yüklü bu gönül,
sana akar her dem.
Gözlerinde kayboldum,
bir daha dönmem ben.
Ömrümce yanayım,
seninle tükeneyim karakız.
aşk buymuş meğer,
seni sevmekmiş yaşamak senle güzelmiş karakız.

Ne kadar kaçsam kendimden,
dönüp dolaşıp sana gelirim.
Kara sevda derler buna,
tatlı bir acı, güzel bir dert.
Seni sevmek ibadet gibi,
her gün yeniden başlar,
bitmez karakız..

Bir gün elin elime değerse,
zaman dursun isterim.
Dudakların dudağıma değerse,
dünya yansın isterim
Bu sevda bitsin istemem,
senle yanayım karakız