Karadenizden Nağmeler Şiiri - Ömer Çelik

Adımı kim koymuş antik devirde?
Fi tarihinden beri
Tan yeri ağarırken, maviden giyinirim.
Berrak sularla beslenir
Dört mevsim
Bereketli yağmurlar eker,
Billur gibi pınarlar filizlerim.

Yeşilin her çeşidi, solmadan tazelenir
Yaşama hevesiyle
Kuşlar yuvalanırken yamaçlara, göllere
Fışkırır kayalardan leylaklar, gonca güller.
Nadide çiçeklerle doldurur heybesini
Koşar yavuklusuna çakır bir delikanlı.

Sahil boyu ahenkle çırpınır dalgalarım
İlham verir, şevk verir, sevdalı yüreklere
Horon havaları bestelenir
Tulumla, kemençeyle, akordeonla, neyle.
Tempo tutar Ay benizli
Güzeller kına gününde, yaylada, kır düğününde.

Bayram günleri kadar, çalışmak da haz verir
Hünerli, ak ellerle.
Kaynaşır bağlar, bahçeler.
Bazen cürmünden ağır
Çift kollu küfesini tek hamlede kaldırır
Bir garip, senelerce
Üşenmez, hanesinin yükünü omuzlanır.

Gah gurbet elden haber, gah asker yolu bekler
Hasreti yudumlarken
Hayallerle, düşlerle kalbini teskin eder.
Şefkate muhtaç etmez, toyunu, bebeğini.
Mehtaplı gecelerde
Seyretmeye doyamaz, yakamoz denizini.