KARADENİZ ŞİİRLERİ

IRMAKLAR KONUŞTU


Soframıza uzanan kirli eller
Ekmeğimizi çalmadan öğrenemedik
Geleceğimizin alınıp götürüldüğünü

..

Bak yine akıyor zaman havada karada
Asil at koşuyor cirit atan var harada
Eğleşen balıklar ile dolu deniz dibi
Sahile doğru esiyor duygular sel gibi.

Zaten belli oluyor bu gün bir başka gündür
Duyarlı demez, dün dündür bu gün bu gündür
..

yapma dedim etme dedim gölgeler sustu
bir sen susmadın içimde gülüşünle titrek
bana bıraktığın boyunca sisti pustu
maziyi şaşkın ararım yalnız kırgın ürkek

okyanus aşan yelkenli gibi tanımam durak liman
barınaksız yollarda aşkın bana lokman heybe
..

Kümbet yaylasından gecemez oldum
Gurbette kim dost seçemez oldum
Dert çektim hasret çektim yoruldum
Ne etsem nere gitsem bilemez oldum

Karadeniz gibiydim dalgalandımda duruldum
Gurbet elde Ankarayı mesken tuttum
..

T.K.P.em

halklar emek gucu ile yasiyor
isci koylu kucak acmis kosuyor
elli alti yildir gizli yasiyor
kurtulus yillarin geldi T.K.P.em

..

Nerdesin bulut gözlüm.
Yağmur bakışlım.
Yeşermiyor ne bahçe, ne bahar görünür oldu.
Sevgi tohum atmaksa toprağa...
Kucak kucak serptim al senin olsun.
Sevgi dalga dalga olacaksa..
Karadeniz taklit kalır yanında.
..

Vargitin taç yaprağında
güz

malobanın anisinde
güz

kırlangıçın telaşında
..

Gönlümün yangınını nasıl anlatsam sana. Ve senden başkası söndüremeyecek beni. Ey dili olmayan kız. Konuşsana benimle.

Gözleri Karadeniz kız. Boğuldu bu gönlüm sende. Affetsene beni. Bak yaşananlar dün de kaldı, kalmadı mı yoksa? Hala yaşıyor musun dünü. Bak bugün çok değişiğim. Gülümsedim bu sabah ilk defa. Ama aklıma sonra sen geldin. Ne yapıyor benden uzakta dedim.Geçti mi yüreğinin sızısı. Seni üzdüğüm için üzüldüm. Yanında olmak istedim olamadım gülüm. Affetsene beni. Affetmek zor mudur?

Sana gelmenin 99 yolu varsa 99 unuda bilirim. Ama sen 100 kez kovmasana kapından. Ey Aşk. Sende geçme elime. Tatmadığım ne varsa tattırdın ya bana sağ olasın. Acıymış verdiğin kadehteki içki. Tek seferde içtim. Ne bu demedim sana. Ama sen kader böyle yapmasana. Ayırmasana beni yol ayrımında. Ayırmasana beni bir kerede ondan. Sevdiğim kopmak nedir bilmezsin dalından sen. Ben bilirim kopmak ne demek senden. Bak ben yine sana yazıyorum. Ne yapayım söz geçiremiyorum kalbime. Sen hislisin de beni hissiz mi sanıyorsun. Sen bir köşe de ağlarsan bende ağlarım bir köşede. Bir yol göster bana sana gelen. O yoldan geleyim. Ama sen inatçısın. Belki de farkın bu diğerlerinden. Sana yazıyorum, sana yazmak en güzel şey. Sahi neden kırılmıştın bana, neden kırmıştım seni. Ben unuttum sen de unutsana. Yaşanan güzel günler hatrına. Sevdiğim bir gülsün ama kokunu benden esirgemesene.

Yusuf değilim ben. O tutar kendini günahtan, ben tutamam. Bir melek de değilim… Ama sensizlikte günah değil mi. Sensizlik bana günahın büyüğü gibi değil mi... Beni senden ayrı bırakmasana.. Bu akşam kaçıncı akşam oldu. Yazdım Sana yazdım. Yine yine yeniden yazdım. Kaç defa özür diledim ceviz kabuğunu doldurmayan hata için.Hiç beni okuduğun oldu mu yüreğinden. Satırlarıma kara bağlama. Ben olmazsam kim yazacak sana. Ben şairim. Benim gibi içten kim yazar ki. En yürekten ben yazarım… En güzel sözleri ben. Kalemime kilit vurarım. Yazmam da sen istersen, yeter ki iste. Şiiri sevmez mi bir yürek. Okumaz mı hiç kendisine yazılanı. Giderim yine. Git dersen yanından giderim yine söz. Bitirelim şu mesafeyi... Artık duyacak mısın beni. Yoruldum. Yusuf değilim ben sen kendini Züleyha sanma emi...
..

Sustur beni, konuşmayayım. Gözlerinle nokta koy. Beni gözlerin susturur. Şu ünlem (!) işareti kılıç gibi keskindir. Mühürlet ağzımı konuşmayayım. Ben susarsam şimdi ki gibi parmaklarım konuşur. Bunlar sessiz konuşmalarım. Hadi haberdar ol benden. Sustur beni.

Parmaklarımın konuşması kalbimin konuşmasıdır. Sen hiç kalbimin sesini dinlemedin. Yazdıklarımı okumadın. Dilim sana diyemez parmaklarımın dolayısıyla kalbimin dediklerini. Kalbim ne halisane konuşur. Dilim ne yalan söyler, ne çok kıvırır.

Kalbimden geçen her şeyi dilim demez. Ama kalbimden geçen her şeyi parmaklarım yazar. ilk kalbimden geçer. Sonra parmaklarım yazar. Kalbimi kırmak istersen ilk parmaklarımdan başla.

Sana olan sevgimi de herkes bilecek sana olan kinimide. İnsan dolu yaşayamaz. İlla ki sağanak yağmur gibi boşalır bir gün. Sen o gün gelmeden sustur beni. Yoksa ağlatır yazdıklarım seni. O gün, yazdıklarımı okuduğun gün olmazsam yanında. Bu kadarcık cezayı çok görme kendine.
..

Vezirköprü, Alaçam, Altınkaya Baraj ' dan,
Gerze üstünden Sinop, görünecek birazdan...
Osmancık ile Kargı, Kızılırmak hoyratı;
Atatürk burdan geçmiş, altında doru atı...

Taşköprü, Devrekâni... Şapka giyenler hani?
İsfendiyar dağları, tümünde gönül ganî...
..

Soğuk depo - Buzhane ve Ordu ' ya giden yol,
Yanda büyük barınak, kayalardan suya dal.
Yol altında şirin park, ezgilerle düşte kal,
Nice gezginler gördü, Kent içinde Kristal...

Osman Reis geçmişte, onlarca destan yazar,
Şimdi toprak olsa da, gönlünde Vatan yatar,
..

Karadeniz karardı Kırım için ağladı,
Diyardan diyarlara sürüldük sürüleli,
Kurudu gök pınarlar, gözüm yaşı çağladı,
Dalından koparılıp kırıldık kırılalı,

Açmaz oldu Akmescit Bahçesaray gülleri,
Ne de güzeldi Yalta Sivastopol elleri,
..

Pembe Kayalar
Ardımız çamlık orman,önümüz Karadeniz
Tabiatın armağanı; burayı bir görseniz

Aklım yüreğim ile bütünleşmişken sende
Pembe kayalıkları dolaşırken Kefken’de

..

Dün yine seni gördüm rüyamda
Karadeniz çırpınıyor du liman da
Figanımı duydum martıların çığlığın da
Özledim seni Giresun

Kalene çıkıp etrafıma baktığım da
Doğal güzelliği gördüm gedikkayanda
..

Orhan ve Kaplandere, Karadeniz ' e doğru,
Ününe ün katıyor, orman zengini Bolu...
Kimi çamlar altında, kimi bir su kenarı,
Dağların dorukları, sayısız anı dolu...

Naldöken ile Cele, Abant, Göl ve Elmacık,
Hiç çekinme kardeşim, dağlara huzurla çık! ...
..

Aşkın deryasına daldım sende kayboldum
Sularına kulaç atıp boylayamadım! ..
Sende sürgün kaldı benim şu deli gönlüm
Ne yaptımsa ben kendimde eyleyemedim! .

Gittin de kırdın kolumu tam kürekten,
Taştı da göz pınarlarım çağlayamadım! ..
..

Akdeniz bizim
Biz akdenizliyiz
Kıbrıslıyız
Ege bizim
Adalar bizim
Biz adalıyız
Karadeniz bizim
..

Yıl 1919 Mayıs’ın 19 ‘u
Sessizce bir vapur yanaşıyor samsun limanına
Mavi gözlü Atam; ışıklar saçıyor dört bir yanına
Asırlardır hür yaşamış, Ulus’un tutuşan bağrına
Karadeniz den serinlik; Mustafa Kemal Atatürk

Ne esaret tutar seni, ne de zincirlere vurulmak
..

Ne de güzeldir sabahın aydınlığı, sabah güneşinin ışıklarını dünyamızın üzerine salması... Ah o güneş, ah o aydınlık, hem dünyamızı, hem ruhumuzu, hem de bedenimizi ısıtır... Aydınlık bir gün, pırıl pırıl gökte parlayan sevimli bir güneş, moral de oluyor insana sabah sabah. Hele bir de kalkıp kıldı iseniz sabah namazını, değmesinler keyfinize... Hafif de camları açıp odanıza, yüreğinize baharın ve yazın güzellikleri doldu mu, daha ne ister insan?


Bir coğrafyada doğarken güneş, başka değişik bir coğrafyada da batıyor haliyle, dünya güneş etrafında döndüğünden. Her doğan güneş, her yeni gün, yeni bir güzellik, yeni bir umut olsun hepimize... Belki bu gün kimse bir töre cinayetine kurban gitmez. Belki bu gün hiç kimse trafikte birbirine küfür etmez, gözlerini karartmaz... Belki bu gün bomba, silah üreten fabrikaların patronlarının ruhunda derin yaralar açılmıştır, çocukların, kadınların televizyonlarda parçalanmış cesetlerini görünce...


Öyle dört dörtlük yerleşmiştir ki güneş gök yüzüne, tam da olması gereken yerde durur. Hatta bilim adamları güneşin dünyaya bir milim yakınlaşması veya bir milim uzaklaşmasının dünya da büyük bir felakete yol açacağını bile iddia etmektedirler...
..

Nerden geldik nereye gidiyoruz
Ne amaç ne de yol
Bataklıktan çıkamıyoruz.
Bazen yürüyoruz yanlış sahiller de
Akdeniz ,Karadeniz sanıyoruz

Ters yönde ilerliyoruz
..