KARAÇAY
Durmadan akan o mavi sulardı zaman
Hep bir söz akardı ürperten boşluğa
Mutsuz bir huzura akıtırdı kendini umut
Tanrı imgesi yaratırdı bir örümcek ağından
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta