Satıyordum bir karaçalı suyu ptt meydanında,
Doksan dört yılının Ağustosu on yaşımda,
Buz gibi suydu beş kiloluk yağ bidonunda,
Alıp elimden döktüler,
Gölgesinde olduğum ağacın kovuğuna...!
Korkmuştum bir hırsız gibi,
Sadece su dökülmemişti ağacın kovuğuna,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta