Karabağ'ın yarası Şiiri - Ömer Tural

KARABAĞ’IN YARASI VE ZAFERİ

Karabağ…
Adın bir türkü gibi düşer dilimize,
Bir yanı hasret,
Bir yanı ateş…

Dağların suskun değildi aslında,
Her taşın altında bir ah saklıydı.
Yıllarca esaret koktu rüzgârın,
Ama umut, bir çınar gibi dimdik ayaktaydı.

Ayrılık düştü yollarına,
Ocaklar tüttü ama yürekler gurbetti.
Bir annenin gözünde donan yaş,
Bir milletin sabrına emanetti.

Toprak bekledi evladını,
Bağrını açtı her gelen şehide.
Her düşen can,
Karabağ’ı biraz daha vatan eyledi.

Ve gün geldi hocam…
Sessizlik yerini haykırışa bıraktı.
Zincir kırıldı,
Esaret toprağa gömüldü.

Bir bayrak yükseldi göklere,
Rüzgâr bile başka esti o gün.
Karabağ artık sadece yara değil,
Bir milletin alnına yazılmış düğün!

Şehitler gül gibi açtı toprağında,
Zafer, dualarla yoğruldu.
Türkiye’den Azerbaycan’a uzanan o yolda
Kardeşlik bir kez daha doğruldu.

Karabağ…
Artık sen sadece bir isim değilsin,
Bir dirilişsin, bir destansın,
Bir milletin yüreğinde yeniden doğansın…

Ömer TURAL

Moderatöre Bildir 5.177.140.224 (?)