Senelerce toprağımızı elimizden aldılar,
Komşumuz fakir diye ona verdiler,
Derdimizi anlatmak için koyulduk biz yollara...
Anlamayıp duymadılar, sustular...
Geldi geçti uzun günler, seneler...
Komiteler, gruplar da kurdular,
Konuştular, önerdiler, böldüler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta