Karabağ Şiiri - Emir Kerküklü

‎-Kurtuluştan Önce — 2009
‎Çek gönül, ayrılık derdini çek,
‎İçinde vuslat arzusunu ek.
‎Hasret ateşiyle yansak da böyle,
‎Her yerde dimdik ve onurlu durmak gerek.
‎Vatan yolunda verdiğimiz emek,
‎Bir gün mutlaka bulacaktır destek.
‎Belki yarın doğacak kutlu bir sabah,
‎Bahtımıza nur saçan gümüş bir melek.
‎Vefasız felek döner gider bir gün,
‎Karanlık geceler söner gider bir gün.
‎Sabırla bekleyen yürekler bilir,
‎Her kışın ardından bahar gelir bir gün.
‎Sel gibi akıp geçerken zaman,
‎Acılar bırakır derin bir nişan.
‎Gözyaşıyla sulanan bu mukaddes toprak,
‎Bir gün açacaktır binlerce erguvan.
‎Kederli bağrında susan o güller,
‎Sabırla bekler nice güzel eller.
‎Bakarsın bir sabah doğan güneşle,
‎Bizimle birlikte güler o güller.
‎Bulut gibi taşarken gökte yağmur,
‎Ufuklara dalar gözlerimiz mahmur.
‎Yüreğimizde umut, dilimizde dua,
‎Yarınlara yürürüz onurlu ve gurur.
‎Dağlar kadar özgür, rüzgâr kadar hür,
‎Zincir tanımayan bir millet düşün.
‎Şehitlerin kanıyla yazılan destan,
‎Asırlar geçse de silinmez bugün.
‎Gel, dur bir an Karabağ yollarında,
‎Dinle tarihin sesini dağlarında.
‎Her taşında bir yiğidin hatırası,
‎Her karışında şanlı bir iz vardır aslında.
‎Azerbaycan diye çarpar kalbimiz,
‎Birliktir sevdamız, kardeşliğimiz.
‎Geçse de yıllar, değişse de çağlar,
‎Sonsuza dek sürsün hürriyetimiz.
‎Çek gönül, ayrılık derdini çek,
‎Ama umudunu hiçbir zaman tüketme.
‎Çünkü vatan için atan yürekler,
‎Bize daima yeniden doğmayı öğretme.
‎Çek gönül, ayrılık derdini çek,
‎Artık zaferle taçlandı bu emek.
‎Çünkü vatan için atan yürekler,
‎Karabağ'ın geleceğini yazdı dimdik.
‎
‎-Kurtuluştan Sonra — 2025
‎Yaşa gönül, zafer sevincini yaşa,
‎Yıllar süren hasret bugün ulaştı başa.
‎Bir zaman gözyaşıyla sulanan topraklar,
‎Şimdi hürriyet türküsüyle dolar taşa.
‎Aç gönül, umut dolu kanatlarını aç,
‎Karanlık gecelerde boğuldu kanlı haç.
‎Beklenen gün geldi, söndü ayrılık ateşi,
‎Vuslatın güneşi vurdu sanki bir taç.
‎Bir vakit mahzun duran dağlar ve ovalar,
‎Bugün şehitlerin sesiyle yankılanırlar.
‎Karabağ'ın ufkunda yükselen ay yıldız,
‎Zaferden destan okur nesiller ve çağlar.
‎Gözyaşından doğan dualar kabul oldu,
‎Yüreklerde saklı nice hayal doldu.
‎Sessiz kalan yollar, viran kalan yurtlar,
‎Yeniden hayat buldu, yeniden gül oldu.
‎Bak gönül, güler artık kederli güller,
‎Şenlenir obalar, sevinir gönüller.
‎Bir zaman sabırla beklenen o sabah,
‎Doğdu nihayet, aydınlandı her yer, her eller.
‎Şehitlerin ruhu bugün huzur içinde,
‎Aziz hatıraları milletin gönlünde.
‎Onların emanet ettiği bu mukaddes yurt,
‎Ebediyen hür yaşar sonsuza dek yerinde.
‎Yaşa gönül, zafer sevincini yaşa,
‎Şükürler yükselsin yerden arşa.
‎Dün hasretle andığımız Karabağ bugün,
‎Hürriyet çiçeği gibi açtı baştan başa.
‎