Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kara tren ne oldu insan çevreyi bozdu
Senin kara dumanın şayet olsaydı kozdu
Kara hava denizler harap eldeki yozdu
Çevre katillerine seSlen gel kara tren
Her kelimenin altına bir imza atıyor kutluyorum sizi yüreğinizi kaleminizi
kutluyorum hocam güzel bir çalışma olmuş, geçmişe duyulan özlem esas alınarak.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta