Hayat iki damla gözyaşı, bir feryat.
Son durak elbet kara toprak.
Belki geç belki erken alacak.
Herhalde benim ki erken olacak.
Belki arkamızdan ağlayanda olmayacak.
Mezarda ayrık otları çoğalacak,
Nasıl olsa bu hayat son bulacak,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta