Gitmiştin, kara sevdalı yiğit bakmadan ardına.
Bir şiir de sen yazacaktın kızıl gül dalına.
Yeryüzü coğrafyası kalbindeki mimariyle şekillenecek.
Dünyanın alnındaki bu kara yazı, lisânınla silinecek.
Varlığın, sonsuzu kucaklayan merhametli bir eli gibi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta