Gece çöktü şehrin üstüne, sanki gök yere ağır bir ahla indi,
Zaman sustu, saatler durdu, o devasa dağlar yerinden silindi.
Beton duvarlar feryat olup, bir kış gecesi bağrımıza yıkıldı,
Umutlar ansızın söndü, lakin o ateş içimizde hiç dinmedi.
Yavrular uykuda kaldı, ana feryadı Arş-ı Alâ’yı titretti,
Taşlar dile geldi o gece, toprağın kucağı mateme büründü.
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta