Kara Leke Şiiri - Kasım Kobakçı

Lisanında millet, özünde yoksun,
Derdine yaban, keyfine de toksun,
Emekçiyi bilmez, üstten bakarsın,
Bırak rüyayı, uyanmaz uykusun.
*
İnancı hor görüp, tepeden süzme,
Maskeni takıp da, boşuna üzme,
Rey için kapıda, bükersin boyun,
Sırça köşkünden, sokakları çözme.
*
Hakka sağır kalıp, batıla koşma,
Garibin ahını, alıp da coşma,
Yara sarmak varken, tuz basar elin,
Kibrine yenilip, haddini aşma.
*
Fildişi kuleden, ahkam kesilmez,
Toprağa basmadan, çile bilinmez,
Sofrada, ekmeği bölüşmeyenin,
Alnından, o kara leke silinmez.