ANTOLOJİ ESER NO: 16
ESER ADI: KARA HALİNİZ
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Sosyal Taşlama / Ahlaki İhtar
SÖZLER
[I. Kıta]
Gülüşler yapmacık kalplerse taşlı
Gözler hep yukarı gurursa başlı
Sözde herkes dürüst içi telaşlı
Kendi gölgenizden korkar haliniz
[II. Kıta]
Dostu dosta vurdun menfaat için
Eğildin büküldün üç kuruş niçin
Vefa mı bıraktın yandıkça için
Mizan kurulunca solar haliniz
[Nakarat]
Yalanı giymişsin üstüne hırka
Boyun mu eğersin paraya çarka
Gömlek dar gelince bakarsın arka
Aynalar küsmüş de kara haliniz
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Bak bana... bak da iyi gör!
Eskiden insanın bir ağırlığı vardı, sözü senetti.
Şimdi herkesin bir fiyatı var, vicdanı pazarda.
Komşun açken sen tok yatmadın mı?
Yatmadın da o yalan sofrasında baş köşeye oturmadın mı?
Hangi duaya sığar senin bu hırsın,
Hangi toprağa sığar senin bu kirin?
Sahi... Gece başını yastığa koyunca,
Kendi yüzüne nasıl bakıyorsun?
Zehir zemberek bir dünya kurdunuz,
Şimdi o zehri yudum yudum için..."
[Final]
Aynalar küskün...
Vicdanlar sürgün...
Yüzünüz kara...
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; maneviyatın yerini maddiyata, samimiyetin yerini ise menfaate bıraktığı modern çağın karanlık bir aynasıdır. Muharrem Ayrancı, bir ozan dürüstlüğüyle toplumun 'vitrin' arkasındaki kirli çamaşırlarını ortaya döker. 'Yalanı hırka gibi giyenlerin', mizan kurulduğunda kaçacak yer bulamayacaklarını hatırlatır. Şiir kısmındaki o sert ve doğrudan hitap, aslında vicdanını pazara çıkarmış her bireye bir uyandırma çağrısıdır. Aynaların bile küstüğü bu hal, insanın kendi özüne yabancılaşmasının ve onurunu üç kuruşa feda etmesinin acı bir faturasıdır."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!