Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
NE KÖTÜ GÜNLERDİ O GÜNLER. NEYDİ PIRIL PIRIL VATANSEVER EVLATLARIN ÇEKTİĞİ İŞKENCELER...
Dilerim bundan sorası aydınlık olur ülkem ve insanlarının.
ULUCANLAR CEZAEVİ ZİYARETİM SONRASU UZUN ZAMAN KENDİME GELEMEDİM.
Kutluyorum değerli şiirinizi ve sizi Ahmet bey. Nicelerine. Esenlikle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta