KARA GÖZLÜ
Karşımda duruyorsun... Bağrım yanıyor her bakışında. Gözlerin gece kadar siyah, Ben o gecede yolunu kaybetmiş bir yolcuyum. Bir kez baktın... Bir ömür sustum.
Sensiz nefes alamaz bu can. Göğsüm daralıyor adını andıkça. Rüzgâr bile senden haber getiriyor da, Sen bana dönmüyorsun. İnsan bazen yaşar görünür, Ama sevdiği gidince, Sadece nefes alır.
Sözlerin yakar bağrımı. Bir zamanlar içimi ısıtan cümlelerin, Şimdi en derin yarama dönüşüyor. Gülüşün bahardı, Sessizliğin zemheri... Ben her mevsimi sende yaşadım.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta