İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hiç kimse bilmedi beni,
Senin bildiğin kadar.
Seninle tanımıştım güzeli,
Seninleydi her mevsim ilk bahar. ................
...Ramazan bey.....Ne yaparsın bazende bahar yerine başımıza kar yağar.....saygıyla
Bu dert iflah etmez, aldı son demi,
Ve artık teneşir paklar, sonradan görme beni.
çok mukemmel iki dize
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta