Kara Gölge Şiiri - Nedim Saatcioğlu

Zindanı yaşadı aldığım nefes
Sen benim ömrümde kara bölgesin
Ne umut bıraktın ne de bir heves
Sen benim ömrümde kara gölgesin

Zifiri zindanda kıvranır gibi
Yavru bir ceylanı avlanır gibi
Ne başı bellidir ne sonsuz dibi
Sen benim ömrümde kara gölgesin

Yusuf’un düştüğü kör kuyu gibi
Yunus’un yuttuğu kor suyu gibi
Şeytanın içinde beş duyu gibi
Sen benim ömrümde kara gölgesin

Sen varken sabahım hiç olmayacak
Sen varken güneşim hiç doğmayacak
Yüreğim aşk ile tanışmayacak
Sen benim ömrümde kara gölgesin

Bırak git kalbimi Allah aşkına
Dertleri çevirdin azgın taşkına
Şaşırdım yönümü döndüm şaşkına
Sen benim ömrümde kara gölgesin