Kara Bağlamak Şiiri - Ercan Keskin

Seninle göz göze gelince hep
Elimde değil nutkum tutulur
Mazimizdir tüm bunlara sebep
Rüyama giren aşkım sorulur
Aşk dediğin verilen söz müdür

Tutamayacağın söz vermek mi
Aşk kedini yok eden anlaşılmaz
Şaşkına dönmüş efsunlu giz mi

Kaç gönüle girsek de hep aynı
Eninde sonunda mecnun eder
Söz vermiş olmanın pişmanlığı
Karalar bağlamanın travması
İçinde beslediğin o güzelim
Naif duygularını hep yok eder