Bir yangını körükler kara değince zaman
Çeker ayazdan atını zemheri süvarisi
Kovulan güvercinin kanatları ki yağan
Üşüyor kuşların konduğu elim
Kuşların eli buzdan
Bir yangını körükler deli bir yeldir zaman
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Kar zamanı gözlerin yaşı donmaz... Bülbül gülüne hasret...
Güller uykudan kalkmaz...Kanatları sedeften donan zemheri
kuşlarının yürekleri yarım kalmış ezgilerde asılı kalır...
Kimi mısralar vardır okuyup geçersiniz kimi mısralar
vardır duygu akıl duraksar... bütünleşir eserle...sanırım öyle oldu...
Selam ve Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta