Kar Yanginlarina Müptela Şiiri - Seyfi K ...

Yaz iken
Yitirilmiş künyesi kara kışta bulunan geçmiş gitmiş seneler
Bildiğin gibi değil düşleri alaca çiçek hayalin gülü reyhan
Aklım fikrim kar yangınlarıyla deli rüzgarda esen pervane
Bağrım döşüm poyraz firarisi
Gönlüm ufuksuz umman
Kalbim
Sevgili kalbim
Pusulası poyraz nennisi.
Sarkacı göklere kurulu salıncak…
Zembereğin
Çarkı dönen zamandan uzak sessizlikten ücra insandan müşkül ve malum vilayeti dünyada
Sabahın doğduğu meydan yeri ve hasret çarşısı duyan gelmiş ki
Ağız tadına mutluluğun sevinciyle
Anlam karşılığını arıyordu denge
Temas
Yol
Yamaç
Yankı ateş ve kül bu yüzden ışığa döndü durdu güneş
Yandı çığlık
Kurbağalar cilis çıldırdı bugün
Güneşin deredeki suya süzülüp yıkandığını görüp duyunca
Fısıltıları İşitilmiş ..
Yağmurla yunmuş taşların üstüne basarak nehrin karlısına geçmek isteyen fırtına ve su gibi
Avludan sokağa çıkışını arıyorken sarkac ve saat
Çakıllı dikenli bir yolculuğa bir salkım gönül bağı bir ıslık çalımı mecal ve bir avuç kuru üzüm katıgıyla yalınçpılak
Yüzünde hüzün damlaları vardı bulutların
Dal donandı
Toprak doydu
Işık yandı
Tutuşmuş kıvılcımların peşi sıra
Aşk boyunca
Çıkıp gelen efsane şubat misali buz ayazın dolu delicesiyle
Kar yangınlarına müptela aşkın
Ta kendisi işte
Ta kendisi..!

Şubat/26