Kar ve Nar Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Güzelim; kar, nar gibim.

Beyaz karlar ne yaparlar?
Ne yaparlar da severiz biz onları?

Hele dinle anlatayım ortak öykülerini.

Örterler tüm ayıpları bir kere;
Varsa da, var olmasa da.

Gittikten sonra görürsün biraz bekle;
O örtünün altında;
Nasıl bir temizlik yaptıklarını.

Sen evin içinde, gittiğinde yaza.
Sobada odun, nar;
Soğuk sokaklarda onlar;
Boyarlar örtünün altını.

Çıktığında kapının dışına;
Bahar, yaza vardığında;
Gör bak donatacaklar;
Yeşilli, mavili bir cümbüş yumağı olacak.

Böcekleri de salacaklar yuvalarından.
Karşılasınlar diye göçten dönenleri.

İşte hepsi;
Gerçekleşsin diye aslında;
Sobanın çıtırtısında;
Kurduğun o renkli;
Pembe hayallerin;
Gerçekçi bir dengini. ‎