Kar Tanesi Şiiri - Halil İbrahim Günal

Kar Tanesi

Gökyüzünden iner gibi yürüyor, kar tanesi.
Umarsızca yere düşüyor.
Eridi, eriyecek.
Meltemin sadası kulakları okşar,
Zihinde mabedini kurar.
Kara bayrak gökyüzünde dalgalanır;
Dolunaysa beliriverir, o esnada.
Ah, bir avucuma düşüverse kar tanesi.
Umarsız, esrek ve kaygısız...
Kuşlar çırpınır ve öter.
Kulak asmaz, kar tanesi.
Gözler aşina değil, gözler aşina.
Yıkılası kalelerde gezen ruh...
Pervasız doruklarda çarpar, kalp.
Gökyüzünden iner gibi yürüyor, kar tanesi.
Esrek, umarsız ve kaygısız...