KAR SESLERİ
Herkesin gölgeleri
Bir anının içine düşerken
Ucundan tuttuğu şey yaşamdı.
Ceylanların gözlerinden
Topluyordu turuncu güneşi
Zakkum yapraklarıyla.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta