KAR MEVSİMİ
Ben hep Temmuz' da üşürüm,
Dağların tepesinde ki karlarla üşüdüğü gibi,
Ansızın solar gider ruhum,
Kardelen' lerle boynum bükülür ayaz kış gecelerinde,
Ama!
Bir umut dilerim dualarımda,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta