Kar gibi beyaz bir kuğu’ydun sen
tatlı suyu bulamadığı için tuzlu sularda yüzen...
Sen doğru aşk ı bulmak için
yanlış sularda yüzerken
gökyüzü döküyordu içini sulu sepken…
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Kar kadar yalnız bir kuğu’sun sen.
Yüreğime yağdıkça hem üşüyen,hem sevinen
kimsesiz bir sokak çocuğuyum ben…
Kimsesizlik ve yalnızlık kar gibi beyazlıkta fazla sürmez sanıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta