Kar boyu yalnızlık Şiiri - Selda Erşahin

Kar, giyilmemiş bir gelinlik gibi duruyor yeryüzünde.
Mutluluğun dokunulmamış hali

Ne göklerden bir torpilim var,

ne yeryüzünden bir yoldaşım.

Yüreğimin yakası açıkta duruyor;

kar altında,
ıslak.
Tepeden tırnağa acıyı 
toprağa bırakıyorum.
Yüreğim dar geliyor hayata,
ellerim cebimde—
fazlalık gibi.
Üşüyorum…

Kendime bakıyorum 
kar’a bakar gibi.
Ne aradım, ne buldum—
yitirdim bolca.
Bir derin iç çekişimin içinde
 eridi zaman.

Bu ayrılık, bu soğuk bir kar boyu
 uzayıp gider.
Bilirim:
anlamsız,
vedasız.