KAR AlTINDA KALAN AĞIT
Ulu dağlar susar o gece,
Anadolu ağlar içinden.
Bayrak gökte değil yavrum,
Askerin yüreğine sarınmış derinden.
Kökü bu toprakta kalanların,
Ayak izi düşmez kara.
Süs değildir omuzdaki ceket,
Ana kokar her ilik, her yara.
Özlemek donar kirpik ucunda,
Sevmek sessizce beklemektir.
Aşkım dediği yurdun uğruna,
Genç canı karın koynuna bırakmaktır.
Sarıkamış derler, içim üşür,
Tipi değil, kader eser.
Emek yarım kalır elde,
Çaba dua olur göğe yükselir.
Ülkem diye titrer dudak,
Yurdum diye durur nefes.
Uğur sayar sancak gölgesini,
Son bakışı Allah’a heves.
Millet dediğin ağlamaz sanırlar,
Oysa gözyaşı toprağa düşer.
Uygarlık yazmaz bu acıyı,
Tarih susar, analar üşür.
Bu bir ağıttır, bir feryat değil,
Sessiz taşlar bilir adını.
Kar altında kalan şehitler,
Isıtır hâlâ vatanın yarını.
Yücel ÖZKÜ
12 Ocak 2026/18:37
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 13:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!