bezginliğin, gözlerde ufacık kurşunlarını sallandırdığı,
o hain akşamda,
apak bir rüya gibi çöktün de,
canlanıverdi, telaşelerin bitap düşürdüğü
ölgün koşuşturan her bir insan.
yekpare yürekmişçesine, hep birlikte şenlendi,
aksin, düştüğünde yeryüzüne tüm gönüller.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta