bezginliğin, gözlerde ufacık kurşunlarını sallandırdığı,
o hain akşamda,
apak bir rüya gibi çöktün de,
canlanıverdi, telaşelerin bitap düşürdüğü
ölgün koşuşturan her bir insan.
yekpare yürekmişçesine, hep birlikte şenlendi,
aksin, düştüğünde yeryüzüne tüm gönüller.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
