Bir hesap açtılar Dünya Bankasına,
Yıl bin dokuz yüz altmış da,
Annem ve babam birlikte,
Bu hesap büyüdü geçen zaman içerisinde,
Oldu yirmi üç misli.
Şimdi bir mevduat sertifikası aldım.
Kârımsa çocuğumun birincisi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta