Kaysının
Dalları çiçeklendi önce
Sonra yeşillendi yapraklar çağladan çırpıdan önce
Taaa ki yemişleri toprağa dökülen yaza kadar oylum oymak iken bir güzel dünya, araya hırs kancası girdi
Mızrak mızrak gönlü karardı gözü döndü insan denen nesnenin
Her şey varlık yokluk hesabına matematik yaptı, sayıların kimyasını bozdu kendine madik atan aldatmaca
Kapsamlı çirkeften ve çileden iş güç tartı terazi yol yön tutarak
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta