Kaplumbağama Şiiri - Berat Ünlütaş

Bu metin; sistemin mekanikleşen yağmurları altında, bireyin sığınak arayışının bir illüzyondan ibaret olduğu gerçeği üzerine inşa edilmiştir. Şiirdeki 'kabuk' metaforu, zihnin kendini korumak adına inşa ettiği her türlü güvenli alanın, aslında kişiyi karanlığa hapseden bir esaret hücresi olduğunu imler. 'Tenha' sandığımız o sahte korunak, bizi yağmurdan korumak bir yana, o yağmurdan kaçabilmek adına sahip olduğumuz en ufak şansımızı bile elimizden alarak bizi hareketsizliğe mahkûm eder. Artık kabuğa sığınmak bir çözüm değildir; kendi kaderimizi bizzat çizmek adına, o sahte korunağın dışına başımızı uzatmanın vaktidir. Okuyucunun metinle olan mesafesi, kabuğunun kalınlığı ile doğru orantılıdır.