Dün akşam büyük gar'dan gecenin son treni,
Kalkmadan yetiştirdim, kalan öte-berini,
Adresin olmasa da, bilmesem de yerini,
İçime ateş düştü, izini bulmak için.
Yüreğim kırık dökük gözlerim dolu dolu
Şimdi lanetliyorum, dün gittiğin o yolu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta