Açık kapılar ardında bırak beni.
Bahar koksun yüreğimi dolduran.
Güneş girsin ayak uçlarıma değsin.
Susmak bilmeyen rüzgâr bazen girsin.
Bilmediğim serinlikleri alsın da getirsin.
Bahar gibi azıcık aralık koksun.
Kapının ardında endişem kalsın.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta