Kapı Şiiri - Ersin İlhan

Hayat,
önünde durduğumuz bir kapıdır.
Ne kadar açıldığından çok
kaç kez dönüp baktığımızdır mesele.

Bazı kapılar
çocukken kapanır,
biz yıllarca
anahtar ararız.

Bir kapı vardır
annenin sesine açılan;
yavaş yavaş kapanır
sen fark etmeden.

Bir kapı vardır
babanın sustuğu yerde;
tokmağı ağırdır,
herkes vuramaz.

Aşk,
çoğu zaman bir kapı değildir;
önünde beklediğimiz
bir eştir.
Geçmeye cesaret edemeyiz,
gitmeye de.

Zaman
kapıları eskittikçe
biz alışırız.
Gıcırdamasını
duymamayı öğreniriz.

Kaybetmek,
bir kapının kapanması değil;
ardından
bir daha açılmayacağını
bilerek durmaktır.

Gece,
bütün kapıların
aynı yere açıldığını sandığımız andır.
Yanılırız.

Ölüm,
son kapı değildir.
En sessiz olanıdır.
Çoğu insan
fark etmeden geçer.

Ve insan,
ömrü boyunca şunu öğrenir:
Bazı kapılar
açılmaz.
Ama önünde
nasıl durduğun
her şeyi anlatır.