Bir kapıya elimiz uzanırsa benim diye
İçiniz de benim diyebilmeli
Zil bir mutluluk gibi gelmeli
Açılmadan kapı kapanmamalı yüzünüze.
Ve yorgun dönüşlerinizde akşam üstleri
İşten, alış-verişten eve.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta