Kapanmayan Yara Şiiri - Hamit Atay

Kapanmayan Yara

Bir yara var içimde,
Ne zaman sarılsa,
Bir başka yerden kanıyor.
Adını koyamadım,
Belki de konacak bir isim yok…

Gözlerim her bakışta hatırlıyor,
Ellerim her dokunuşta acıyı hissediyor.
Kalbim, bir çığlık gibi yankılanıyor
Her sessiz gecede.

Kapanmayan yara,
Geçmişin yükünü taşır,
Sevdayı, ihanetleri, kaybolan dostları…
Bir çocuğun hayalini,
Bir sevgilinin sözünü…

Ne zaman unutmaya çalışsam,
O an yeniden açılıyor.
Sanki zaman bile bana acımıyor,
Sanki dünya, yarama dokunmadan geçip gidiyor.

Ama bilirim,
Her yara bir öğretidir.
Kapanmayan her iz,
Beni ben yapan bir parça olur.
Ve her acı,
Bir gün şiire dönüşür.

Şimdi duruyorum burada,
Kapanmayan yarayla yüzleşerek…
Ne ağlıyorum artık,
Ne de susturuyorum sesi…
Çünkü biliyorum:
En derin yaralar,
En güçlü insanı doğurur.
Hamit Atay