Büyük bir kapanmaya doğru gidiyorsun.
Her sözde, her davranışta canında halkalanan bir geri çekilme bu.
‘İnsan, zaaflarıyla, içindeki kötülükle insandır’ düşüncesinin, giderek bir aşağılanma hazzına dönüştüğü sürekli bir incinme hali.
Bir yakınlık ve güven malûlüsün.
Bütün özgürlüğün, iyileşmez bir sorumluluk duygusu.
Kalbin, sınırına geldi.
Sevgi bile ruhunu daraltıyor artık.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok güzel...Yüreğinize sağlık...Saygılarımla...
Bilmem kaçıncı şiirinizdi bu ,1 saattir okuduğum..Bulan..vuran..dağlayan..sarmalayan bilmem kaçıncısıydı..Hazım için bir şiire daha mecal bırakmayan bilmem kaçıncısı...Kelimelerim kekeme kaldı..Silik bir ''tebrikler''den ötesine geçemeyecek kadar..Tebrikler....tebrikler..
Yalnızlık bazen kaçış degil, ruhumuzun dinlenmeside olabilir.:)
Aynı başarı değişmemiş
aktif, sürükleyici,etkili...sevgi damlaları
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta