Kim bilir, kapanış hikâyemiz nasıl yazılır…
Belki bir akşam rüzgârının omzunda
sessizce çekiliriz bu hayatın sahnesinden.
Belki de bir çocuğun gözlerindeki umut kadar masum,
bir annenin yorgun elleri kadar gerçek bir iz bırakırız ardımızda.
Biz, bu toplumun yükünü omuzlayan insanlarız;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta