Sessizlik duvarlardan üzerime çöküyor
nefesim bile taş gibi ağır.
yalnızlık, içeriye sessizce doluyor.
Her nefes, kemiklerime işleyen zemheri gibi soğuk,
her düşünce, bıçak gibi keskin.
Gözlerimi kapatsam da,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta