Sadece ağlamaktan yoruldum sanıyordum,
Meğer ne kadar çok acı çekmişim.
Ben yalnızlığı unuttum diye düşünürken,
Meğer ne yalnızlıklar yaşamışım.
Gece karanlığında yürüdüğümü sanırken gündüze doğru,
Aslında hep karanlığa ulaşmışım.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta