Sonbaharın ışıldayan yaprakları ürperdikçe
Karanlıklarla savaşa giriyor yalnız kalmak isteyenler.
Bulutlar yağmur dolu öfke savuruyor üstümüze,
Güneş alın terimizin damlalarını kendine kurban seçiyor.
Her gün bayram etmiyor rahatlığına düşkün egoistler,
Sevginin yüceliğini doğrudan Allah’a bağlayanlar yine de haklıdır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta