Kahve kokar hayallerin gibidir su,
Beton arası yeşeren evettir bu.
Kuralları yazılmadan mı silinmiş,
Özgürlük cümleye gelmeden bilinmiş.
Sprey boya kadar cesur ayrıca dürüst,
Bakışlar hep ileri, hep de bir adım üst.
Gürültüden müzik çıkar, kaostan yol,
Alışılmışın üstünde uzanır kol.
Sorular çoğalır, cevaplar dönüşür,
Tek gökyüzü yetmez bakışı bölüşür.
Sokaklar konuşur, duvarlar öğretir,
Gece susmaz düşünceleri dinletir.
Belki de adını söylemekte yeter.
Yol uzayarak buradan gelir geçer.
Ezber bozar başlangıç burada biter.
Düşünceler rüzgârla savrulur, gider.
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 13:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Zihindeki kalıpları ve korkuları silmeye çalışma hikâyesi.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!