Bir kış günü bindiği o son duraklı yolda,
Özgecan’ın çığlığı asılı kaldı dağda.
Minibüsün camlarında kırıldı taptaze düşleri,
Ateşlere atıldı o bembeyaz masum gülüşleri;
Bir gençliğin geleceğin,külleri savrulurken havaya,
İnsanlık mahkûm oldu bir türlü bitmek bilmeyen yasaya.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta