İçimdeki karabasandan uyanamıyorum...
Ne zaman içime dalsam,
Çığlıklarla gerçeğe çıkıyorum.
Ve biliyorum, zaman akıp gidiyor...
Gece, güne kusuyor; gün geceye...
İkisi de bakamıyor bu yüzden birbirinin yüzüne...
Bir ara sana kapatıyorum gözkapaklarımı,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta