İçimdeki karabasandan uyanamıyorum...
Ne zaman içime dalsam,
Çığlıklarla gerçeğe çıkıyorum.
Ve biliyorum, zaman akıp gidiyor...
Gece, güne kusuyor; gün geceye...
İkisi de bakamıyor bu yüzden birbirinin yüzüne...
Bir ara sana kapatıyorum gözkapaklarımı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta